Dziennik jeńca, cz. II

[Przedmioty]

"Dzień 4. Wuja Sena wyciągnęli wczoraj rano. Ucięli mu nogę jakby był tylko... rzeczą. Obiektem do zbiorów. Zatamowali najgorsze krwawienie, ale nie wiem, ile przeżyje z taką raną... Ja pierdolę. Musimy stąd jak najszybciej uciec." Dzień 8. Wuj zmarł zeszłej nocy. To była śmierć, jakiej nie życzyłbym komukolwiek - pozbawiany części ciała jedna po drugiej, aż stał się szamoczącym kadłubem człowieka. Pozbyli się pozostałości po nim na śniadanie. A my? Żywiliśmy się resztkami. Chcieli nas tuczyć jak świnie... Cholernie logicznie myślące skurwysyny. Zostało nas czworo.\